ในส่วนของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวนั้น ทางซอฟต์แวร์พาร์คมุ่งหวังจับกลุ่มเป้าหมายสองกลุ่ม คือทั้งภาครัฐและธุรกิจ โดยทางภาครัฐนั้นจะเน้นการสร้างแอพพลิเคชั่นเพื่อใช้ในการวางแผนยุทธศาสตร์พื้นที่และผังเมืองของสถานที่ท่องเที่ยว สำหรับภาคธุรกิจ จะเน้นการสร้างแอพพลิเคชันในการทำการตลาดออนไลน์และฐานข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยว เช่น การใช้แผนที่ฟรีออนไลน์ อย่าง Google MAP หรือเทคโนโลยี Virtual GIS ที่สามารถเยี่ยมชมสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ผ่านทางออนไลน์ ก่อนมาเที่ยวจริง

สำหรับ อุตสาหกรรมการเกษตร ก็จะแบ่งออกเป็นสองส่วนเช่นกัน คือทั้งภาครัฐและธุรกิจ โดยภาครัฐนั้นซอฟต์แวร์พาร์คจะผลักดันให้เกิดการพัฒนาระบบข้อมูลภูมิสารสนเทศเพื่อใช้ในการวางแผนยุทธศาสตร์และวิเคราะห์พื้นที่เขตเพื่อการเกษตร ส่วนในภาคธุรกิจนั้นจะมุ่งเน้นให้เอกชนสามารถเชื่อมต่อข้อมูลภาครัฐเพื่อการสร้างแอพพลิเคชั่นชนิดใหม่ที่เชื่อมต่อผสมผสานกับข้อมูลภาคธุรกิจเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการตัดสินใจในการลงทุน การสร้างธุรกิจใหม่เช่น เกษตรอินทรีย์ เกษตรกรรมจ้างเหมา (contract farming) พืชเศรษฐกิจพลังงาน ทั้งนี้เพื่อ นำไปสู่การพัฒนาธุรกิจใหม่ๆ

กลุ่มที่ 3 คือ GIS กับ Logistics หรือภูมิสารสนเทศสำหรับธุรกิจขนส่งและบริการ ซอฟต์แวร์พาร์คจะเน้นในเรื่องของการวางแผน การพัฒนา การจัดองค์กร และการควบคุม เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ ซึ่ง GIS กับการขนส่งสามารถใช้ฐานข้อมูลที่จัดเก็บไว้ในการวิเคราะห์ทิศทางการเคลื่อนย้าย และปริมาณการขนส่ง การพยากรณ์ความต้องการด้านการขนส่งทางบก ทางน้ำ และทางอากาศ ทั้งภายในประเทศและต่างประเทศเพื่อใช้ในการวางแผนจัดการเส้นทางคมนาคมให้สอดคล้องกับปริมาณการขนส่งทั้งในปัจจุบันและอนาคตในปัจจุบัน GIS สามารถช่วยบริษัทจัดส่งสินค้าในการจัดการบริหารพื้นที่การขาย (trade zone) การเลือกหรือการกำหนดที่ตั้งของหน่วยกระจายสินค้า หรือสาขาที่รับผิดชอบต่อพื้นที่นั้นๆ (site selection) และการติดตามของ (asset tracking) การเรียกดูตำแหน่งจุดให้บริการโดยใช้ address geocoding service

จากการพัฒนาระบบ address geocoding service โดยฝีมือคนไทย จะทำให้การค้นหาทำได้ง่ายขึ้น เพียงแค่ผู้ใช้ใส่ที่อยู่ในช่องค้นหาหรือ search ระบบภูมิสารสนเทศแบบใหม่ของไทยจะสามารถแสดงภาพถ่ายทางอากาศหรือแผนที่โดยไม่จำเป็นต้องใส่ข้อมูลลองติจูด (เส้นรุ้ง) ละติจูด (เส้นแวง) เหมือนที่ผ่านมา นอกจากนั้นการพัฒนายังทำให้เกิดชุดคำสั่งในการให้เกิดการจดจำที่อยู่เป็นคำตามที่บันทึก เช่น ระบุชื่อของตนเองลงไปก็ค้นหาตำแหน่งที่บันทึกเอาไว้ได้ทันที ทำให้ง่ายต่อการค้นหาอย่างมาก ซึ่งตอนนี้มีบางเว็บในไทยได้ทดลองใช้งานระบบนี้แล้ว และคาดว่าหลังจากที่มีการเปิดเผยออกไปจะได้รับความนิยมมากขึ้น

สำหรับเครื่องมือหลักของการต่อยอดการพัฒนาระบบภูมิสารสนเทศนั้น ซอฟต์แวร์พาร์คได้นำแผนที่จากกรมพัฒนาที่ดิน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิศาสตร์สารสนเทศ หรือ GISTDA ซึ่งมีความละเอียดสูงระดับ 1:2000 และ 1:4000 โดยมีข้อมูลแผนที่ทั่วประเทศ ที่สำคัญได้มีการปรับเปลี่ยนเข้าสู่ระดับ web base เรียบร้อยแล้ว ทำให้นักพัฒนาสามารถดาวน์โหลดแผนที่และนำไปพัฒนาแอพพลิเคชันต่อได้ทันที โดยที่ซอฟต์แวร์พาร์คได้ประสานงานเพื่อทำให้โปรแกรมระบบเปิดที่ใช้กันอยู่ในขณะนี้เชื่อมต่อกับระบบแผนที่ของไทยด้วย

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่มีการเปิดเผยเพื่อให้นักพัฒนาซอฟต์แวร์ในประเทศได้นำข้อมูลแผนที่ และซอร์ดโค๊ดไปพัฒนาโดยไม่คิดมูลค่าแล้ว จะทำให้เกิดแอพพลิเคชั่นเพื่อการพาณิชย์มากขึ้นอย่างไม่จำกัด โดยเฉพาะการนำไปใช้กับโทรศัพท์มือถือ ซึ่งสอดคล้องกับแนวทางของรัฐบาลที่ต้องการให้มีระบบ 3G ภายในต้นปีหน้า การสร้างแอพพลิเคชั่นด้านนี้รองรับจะทำให้เกิดการตื่นตัวในการใช้โครงสร้างพื้นฐานนี้อย่างเต็มที่

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ไพศาล สันติธรรมนนท์ อาจารย์ประจำ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เปิดเผยว่า ขณะนี้นักวิจัยกลุ่มหนึ่งโดยการนำของคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ร่วมมือกับส่วนราชการและเอกชน ในการพัฒนา Thai Geocoder ซึ่งจะทำให้เกิดบริการการหาพิกัดจากการกำหนดที่อยู่ สถานที่สำคัญและน่าสนใจ ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ทั่วไป โดยรวมแล้วในพื้นที่กรุงเทพมหานคร มีพิกัดดังกล่าวประมาณ 2 ล้านตำแหน่ง ในงานวิจัยเบื้องต้นพบว่าฐานข้อมูลจากหน่วยงานต่างๆ ที่มีอยู่ หากผนวกรวมกันเป็นระบบ Thai Geocoder แล้วจะทำให้ระบบสารสนเทศที่พัฒนาขึ้นใหม่ เรียกใช้บริการผ่านเว็บเซอร์วิส และได้พิกัดแผนที่ ที่สามารถเชื่อมโยงไปยังระบบให้บริการแผนที่ออนไลน์ข้างต้นได้ ตัวอย่างเช่น การที่เราพิมพ์ บ้านเลขที่ ถนน บนช่องค้นหาในหน้าให้บริการแผนที่ แล้วตำแหน่งที่ต้องการค้นหาจะปรากฏบนแผนที่ให้เห็นดังรูป